مدرسه علمیه زینبیه رشت

درس اخلاق آیت الله ناصری:

نمی‌شود بگوییم شیعه امیرالمؤمنین هستیم و در بازار کلاه‌برداری کنیم!/ امام رضا(ع) خطاب به مدعیان شیعه: استغفار کنید! بگویید از محبین هستیم

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

امام خميني (ره)

دوام بروضو

براي جلوگيري ازشرنفس وشيطان دوام بروضوراسفارش مي فرمودندوشيخ مامي گفتند:{وضوبه منزله لباس جندي است}

(اربعين حديث ج/2)

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

دهه فجر

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

انتظار

دلِ من مالِ خودم نیست، کفیلی دارد
عشق در مکتب ما شرح طویلی دارد
کوچ کرده ست و خبر داده که بر می گردد
او که هر گوشه ی این دهکده ایلی دارد

هر چه دلباخته در حسرت او جان به لب اند
آن سفرکرده ولی صبر جمیلی دارد!
رونق بتکده ها گرچه غمی جانکاه ست
شادمانیم که این مُلک، خلیلی دارد
آه… ای منتظرانِ فرج اش برخیزید
بی گمان این همه تأخیر دلیلی دارد
شاعر: زهرا شعبانی

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

آزادی بیان یا توهین به پیامبران؟؟!!!!

من عاشق محمد (صلی الله علیه و آله ) هستم

أنا احب محمد( صلی الله علیه و آله)

i love mohmmad

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

مناظره امام رضا (ع) با عالم سني

عده اي از حضرت رضا عليه السلام خواهش کردند که در حضور مأمون در مناظره‌اي در مورد امامت شرکت کند. امام پذيرفت، مجلسي تشکيل شد و « يحيي بن ضحاک سمرقندي » براي بحث با او دعوت شد.
امام فرمود:« بپرس! »
او گفت: « شما بپرسيد اي پسر رسول خدا تا ما به سؤال شما افتخار کنيم.»
امام فرمود:«اي يحيي، نظر تو درباره کسي که ادعا مي‌کند راستگوست ولي به راستگويان، نسبت دروغ‌گويي مي‌دهد، چيست؟ آيا چنين کسي راستگو و پيرو دين حق است يا دروغگو؟»
يحيي مدتي به فکر فرو رفت و چيزي نگفت.
مأمون گفت: « چرا جواب نمي‌دهي؟ »
يحيي گفت: « سؤالي از من کرد که نمي‌توانم پاسخ دهم.»

مأمون از حضرت رضا عليه السلام پرسيد:« منظورتان از اين سؤال چه بود؟»
امام فرمود:« من از يحيي با کنايه پرسيدم اگر ابوبکر راستگو بوده، پس راويان صادق و راستگو که گفته اند ابوبکر بر فراز منبر رسول خدا اعلام کرد: « شما مرا امير خود قرار داديد ولي من بهتر از شما نيستم.» بايد اين سخن هم راست باشد و اگر اين سخن ابوبکر راست است مي گوييم امير بايد از رعيّت بهتر باشد، پس ابوبکر امام نيست.

همچنين از قول ابوبکر نقل کرده اند که گفته است: « من شيطاني دارم که مرا وسوسه مي کند و من گرفتار او هستم.» اگر ابوبکر راستگوست و اين سخن هم راست است، پس نمي تواند امام باشد چون شيطان نمي تواند در امام تصرّف کند و نيز از عمر نقل کرده اند که گفته است: « امامت ابوبکر يک کار ناگهاني و بدون مقدمه بود که خداوند ما را از شر آن حفظ کرد؛ پس هر کس اين کار را تکرار کند، او را بکشيد. »

اگر عمر راستگو بود پس امامت ابوبکر به نظر عمر هم صحيح نبوده و اگر دروغ گفته که خودش براي زعامت و رهبري مسلمين لياقت ندارد. »
سخن حضرت که به اينجا رسيد مأمون آنچنان عصباني و ناراحت شد که بي مقدمه فريادي کشيد که همه آن عده متفرق شدند.
سپس رو کرد به بني هاشم و گفت: « مگر من نگفتم حضرت رضا را شروع کننده بحث قرار ندهيد و بر عليه او جمع نشويد؟! اينها علمشان از علم رسول الله است !»

* بحارالانوار، ج 10، ص 348. ح 6.
* از مناقب آل اب?طالب، ج 2، ص 404 - 405.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

امام رضا علیه السلام در توصیه و سفارشی فراگیر و همگانی می فرماید:

قال رسول الله: اجعلوا لبیوتكم نصیبا من القرآن فان البیت اذا قرء فیه القرآن آنس علی اهله و كثر خیره و كان ساكنیه و مؤمنوا الجن و البیت اذا لم یقرأ فیه القرآن وحش علی اهله و قل خیره و كان ساكنیه كفرة و الجن [1] .
سهمی از وقت خود را در خانه، مخصوص قرآن قرار دهید (و قرآن تلاوت كنید) چون خانه ای كه در آن قرآن خوانده شود. برای اهل و ساكنانش محل انس و آرامش می شود، و خیر و بركتش زیاد می گردد، و مومنین جن در آن مسكن می گزینند. اما خانه ای كه در آن قرآن تلاوت نشود محل وحشت و غربت ساكنانش گشته و خیراتش رو به كاهش نهاده و محل سكونت جن های كافر خواهد گشت.
عن الرضا علیه السلام یرفعه النبی صلی الله علیه و آله قال: اجعلوا لبیوتكم نصیبا من القرآن فان البیت اذا قرء فیه القرآن تیسر علی اهله و كثر خیره و كان سكانه فی زیادة و اذا لم یقرأ فیه القرآن ضیق علی اهله و قل خیره و كان سكانه فی نقصان [2] .
از امام رضا علیه السلام روایت شده كه حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمود:برای خانه های خود، سهمی از تلاوت قرآن قرار دهید،چون هر كس در خانه خود قرآن تلاوت كند، كارهای اهل آن خانه آسان گردد. و خیر و بركت در آن خانه زیاد شود، و هر خانه ای كه در آن قرآن تلاوت نكنند، كارها بر اهل آن تنگ شود، و خیر و بركت و در آن خانه كم گردد، و ساكنان آن، بی بركت و در نقصان باشند.

[1] صحیفه الرضا، 91.
[2] وسائل الشیعه، 85:4

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

جايگاه زيارت عاشورا

از آیت الله بهجت پرسیدند: داستان ها و قضایایى از کسانى که پیوسته زیارت عاشورا مى خواندند و به این صورت، متوسل مى شدند، گردآورى و چاپ شده است. نظر حضرت عالى در این باره چیست؟ ایشان پاسخ داده اند که: متن زیارت عاشورا، بر عظمت آن گواه است؛ خصوصا با ملاحظه آنچه در سند زیارت رسیده است که حضرت صادق (علیه السلام) به صفوان مى فرماید: این زیارت و دعا را بخوان و بر آن مواظبت کن. به درستى که من چند چیز را بر خواننده آن تضمین مى کنم: ۱. زیارتش قبول شود. ۲. سعى و کوشش وى مشکور باشد ۳. حاجات او هرچه باشد، برآورده شود و ناامید از درگاه خدا برنگردد. اى صفوان! این زیارت را با این ضمان، از پدرم یافتم و پدرم از پدرش…تا امیرالمؤمنین (علیه السلام) و حضرت امیر نیز از رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) و رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) از جبرئیل و او هم از خداى متعال نقل می کند و هرکدام این زیارت را با این ضمان، تضمین کرده اند و خداوند به ذات اقدس خود قسم یاد نموده که: هرکس این زیارت و دعا را بخواند، دعا و زیارت وى را بپذیرم و خواسته اش هر چه باشد، برآورده سازم. و از سند او استفاده مى شود که زیارت عاشورا از احادیث قدسى است و همین مطالب، سبب شده است که علماى بزرگ ما و استادان ما - با آن همه مشغولیت هاى علمى و مراجعاتى که داشتند - به خواندن آن مقید بودند تا جایى که استاد ما، مرحوم حاج شیخ محمد حسین اصفهانى، از خداوند خواسته بودند که در آخر عمرشان، زیارت عاشورا را بخوانند و سپس قبض ‍ روح شوند و دعایشان هم مستجاب شد و پس از پایان این زیارت، درگذشتند.

منبع: آینه حقیقت امام حسین علیه السلام در کلام آیت الله بهجت - رحمتى

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

حال اكثري مردم ازنظرعلامه حسن زاده

اكثرى مردم از تحصيل معارف حقه و سير بماوراى طبيعت و انس بعالم قدس كه عيش در جوار حق تعالى

است مطرودند بلكه بعكس بحيوة دنيا خو كرده اند و به لعب و لهو و زينت و تفاخر و تكاثر در اموال و اولاد

سرگرمند و بلذائذ نفسانى و أكل و تمتع حيوانى دل باخته اند أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ

الْغافِلُونَ‏ (الاعراف 180) ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ‏ (الحجر 4) بلكه كسانى در

مراقبت و حضورند و از مناهى و ملاهى دورند و بحيلت علم‏ و عمل‏ متحلى اند، باز طائر عرشى جانرا از

طيران به قله قاف قرب، و از عروج بمعارج و مدارج ملكوت آنچنانكه مى بايد دور مى بينند تا چه رسد به اولئك كالانعام

نصوص الحكم بر فصوص الحكم 131

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

آيه عظماي خدا

امیرالمومنین (ع) فرمودند:

« إِنَّ مِنْ وَرَاءِ قَافٍ عَالَماً لَا یَصِلُ إِلَیْهِ أَحَدٌ غَیْرِی وَ أَنَا الْمُحِیطُ بِمَا وَرَاءَهُ وَ عِلْمِی بِهِ کَعِلْمِی بِدُنْیَاکُمْ َذِهِ وَ أَنَا الْحَفِیظُ الشَّهِیدُ عَلَیْهَا وَ لَوْ أَرَدْتُ أَنْ أَجُوبُ الدُّنْیَا بِأَسْرِهَا وَ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَ الْأَرَضِینَ فِی أَقَلَّ مِنْ طَرْفَةِ عَیْنٍ لَفَعَلْتُ لِمَا عِنْدِی مِنَ الِاسْمِ الْأَعْظَمِ وَ أَنَا الْآیَةُ الْعُظْمَى وَ الْمُعْجِزُ الْبَاهِرُ . ـــــ پشت قاف عالمی است که جز من به آن نمی رسد و من محیط هستم به فراتر از آن و علم من به آن مانند علم من است به این دنیای شما و منم نگهبان و شاهد بر آن عالم و اگر بخواهم به سرعت جواب دهم دنیا را تماماً و آسمانها و زمینهای هفتگانه را در کمتر از چشم بر هم زدنی می توانم ؛ به خاطر اسم عظمی که نزد من است و منم آیه عظمای خدا و معجزه ی باهر.»

(بحارالأنوار، ج54 ، ص336)

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.